|
پنجشنبه ۲۳ دسامبر۲۰۲۱
تعویق، توجیه، عدم کفایت
یکبار دیگر به پایان سال مسیحی میرسیم. از آنجاییکه مقالات
هفتگی خود را در سایت
انجمن
اعضای کنگره ایرانیان جمع آوری میکنم، این امکان وجود دارد که
فهرست وار، نگاهی به ۵۱ مقاله سال گذشته بیاندازم. سال پیش نیز
موضوع اصلی مقالاتم وقایع کامیونیتی، بخصوص آنچه در کنگره
میگذرد، بود.
کامیونیتی و کنگره برای ما ایرانیان مهاجر، آنقدر پر اهمیت است
که نشریه « شهرما » یک صفحه خود را بصورت رایگان در اختیار
فردی بگذارد که هر ساله، بصورت داوطلب، صدها ساعت به مشاهده،
نقد و بررسی وقایع و عملکردهایی می پردازد که به تک تک ما
مربوط میگردند.

آری، کنگره ایرانیان همچون قلب کامیونیتی، بسیار پر اهمیت است،
ولی نه به خاطر آنچه در ۱۴ سال موجودیتش انجام داده است، که
کاری جز ایجاد رودررویی، تفرقه و بی اعتبار کردن فعالان
اجتماعی نکرده است. این نهاد، به خاطر همبستگی، همیاری و خدمتی
که میبایست و می شد که انجام دهد،
بسیار پر اهمیت است و چون پر اهمیت است، نبایستی
نسبت به آن،
بی تفاوت و ناامید شد.
در سال ۲۰۱۵، شهرام تابع محمدی یکی از فعالترین اعضای
کامیونیتی، به دلیل یک دقیقه تاخیر در ارائه مدارک، از شرکت در
انتخابات کنگره ایرانیان محروم شد. ریاست کنگره را در آنزمان
رضا بنایی به عهده داشت که خود بدون آنکه مدارکی ارائه دهد و
یا اینکه اصلن در انتخابات شرکت کند، به هییت مدیره پیوسته و
در جایگاه ریاست هم قرار گرفت.
شهرام، در مقاله ای تحت عنوان
«خطا از من بود!»
که آن زمان در نشریه سلام تورنتو منتشر گردید که متاسفانه
امکان دسترسی به آن نیست، خود را مقصر میداند، و لبخند سرد و
تلخی را حداقل بر لبهای من نشاند. نهادی که مشکل اصلی آن، عدم
قانونمندی است، بعضی اوقات بصورت گزینشی آنچنان قانونمند می
شود که یک کاندیدا را از شرکت در انتخابات محروم می سازد.
این حکایت، یکبار دیگر امسال تکرار شد. احمد احساندار، دبیر
کنگره، با از یاد بردن پرونده حقوقی علیه هییت مدیره گذشته، که
سه عضو آن امسال نیز در هییت مدیره حضور دارند، از اهمیت اجرای
قوانینی میگوید که خود وضع کرده است. یکبار دیگر
کاندیدایی که سخت تلاش میکند تا قانونمندی را بر این نهاد حاکم
کند، از شرکت در انتخابات محروم میشود.
او، در جواب یکی از شاکیان پرونده حقوقی علیه هییت مدیره گذشته
اینچنین
میگوید:
«اگر شما موافق این قانون نیستید، راه حلش اعتراض به بنده
نیست. بلکه تلاش برای تغییر آن قانون از طریق مجاری مناسب
است.» ولی متاسفانه اعلام نمی کند که مجاری مناسب کدامین
هستند. آیا منظور ایشان شکایت مجدد از هییت مدیره است؟
اگر جزای یک دقیقه تاخیر در ارائه مدارک برای اعضاء، محرومیت
از حق شرکت در انتخابات است، به تعویق انداختن مجمع عمومی و
انتخاباتی که اعلام شده، موعد مقرر ثبت نام اعضاء و اعلام
کاندیداتوری به پایان رسیده، به مدت ۳۹ روز، چه حکمی را
میطلبد؟ آیا این حرکت، قانونی و یا اخلاقی است؟
سه شنبه گذشته، هییت مدیره کنگره ایرانیان، ۶ روز مانده به
مجمع عمومی و انتخابات،
اطلاعیه ای
صادر و اعلام میدارد که مجمع عمومی و انتخابات به ۳۰ ژانویه
۲۰۲۲ تعویق افتاد. برای این تغییر، دو دلیل عنوان میکند:
1- تقاضای اعضاء، «تا در مورد تغییرات پیشنهادی ماده نخست
آیین نامه و شناخت نامزدهای انتخابات، گفتگوی بیشتری صورت
گیرد».
2- «تاخیر پیش بینی نشده در تهیه صورت مالی حسابرسی شده سال
۲۰۲۰».
در ضمن، زمان پیوستن به کنگره و ارائه مدارک و اعلام
کاندیداتوری را تا پایان روز ۹ ژانویه تمدید میکند.
ورای قانونی و یا غیر قانونی بودن این عمل، در شرایطی که بی
اعتمادی بر این نهاد حاکم است، آیا اینگونه رفتارها بر بی
اعتمادی بیشتر، نمیافزاید؟
آیا تقاضا تعدادی از اعضاء که مشخص نیست چند نفر بوده و چه
کسانی هستند، برای بوجود آوردن چنین تغییرات مهم، کافی است؟
اگر یکبار دیگر در آینده، این تقاضا تکرار گردد، باز هم به
همین صورت عمل خواهد شد؟ و یا اینکه هییت مدیره به خطای دور
اول آگاه شده و در موقعیتی قرار میگیرد که بار اتهام تبعیض را
باید تحمل کند؟
آیا یکسال برای تهیه صورت مالی حسابرسی شده، کافی نبوده است؟
آیا این نشانه ای از بی کفایتی نیست؟
از آنجاییکه صورتجلسات هییت مدیره با تاخیر چند ماهه منتشر می
شوند و اطلاع رسانی ها، با خطا و ناقص صورت میگیرند، راهی باقی
نمیماند جز اینکه بر پایه حدسیات و شایعات، به بررسی وقایع
بپردازیم. اذعان کنیم که از همان ابتدا مشخص بود که تصمیم گیری
و اعلام مجمع عمومی در نوبت اول، عجولانه و در آخرین دقایق
صورت گرفته است. مهلت ۳۰ روز الزامی، بصورت کامل رعایت نگردید.
در اعلام مهلت مقرر برای پیوستن به کنگره و اعلام کاندیداتوری،
خطایی صورت گرفت که رفع آن، ۱۰ روز طول کشید. تصمیم گیری در
برگزاری مجمع عمومی و انتخابات چند روز قبل از تعطیلات پایان
سال، یکی از پیچیدگی های معماگونه است که تعویق، آنرا پیچیده
تر میسازد. استعفای کیهان رضوی، سرپرست کمیته بازبینی
اساسنامه که تا امروز سکوت اختیار کرده است، و توضیحات تنی چند
از دست اندرکاران بازبینی اساسنامه،
یکی
بعد از
دیگری
که بیشتر شباهت به قطعنامه های رفع مسئولیت دارند، آنهم بعد از
یکسال خاموشی، بر حل معما کمکی نمی کند.
در پس پرده، چه میگذرد؟ آیا تعویق، فقط برای مطمئن شدن از
تایید بند اول پیشنهادی اساسنامه که راه را برای لابیگری رژیم
هموار میسازد است؟ آیا نیاز به بسیج تعداد بیشتری از اعضای
خودی و معتمد است؟
در رابطه با کاندیداها به نظر نمیاید که نیاز به تغییر باشد.
- رضا نامداری، یکی از کاندیداهای همراه است که هم اکنون در
هییت مدیره حضور دارد.
- محمد وحیدی راد، یکی دیگر از کاندیداهایی است که سال گذشته
با حمایت بیدریغ از پویش و همبستگی در انتخابات، محرم و مورد
اعتماد بودن خود را به اثبات رسانده است.
- دانیل باقری سروستانی که
پارسا البهشتی، جوانی که برای مدتی،
آلت دست هییت مدیره های گذشته قرار گرفته بود را به خاطر
میاورد، کاندیدای سومی است که به نظر میاید فقط برای گرم
نگاهداشتن تنور و برگزاری یک انتخابات فرمایشی، حضور دارد.
فرصت بیشتر برای گفتگو در مورد تغییرات پیشنهادی ماده نخست
«آیین نامه» و شناخت نامزدهای انتخاباتی، توجیهی بیش نیستند که
اگر از طرف اعضاء تمایلی وجود داشت، در
اولین
و تنها گردهمایی در این رابطه، بیش از ۳۰ نفر شرکت میکردند.
بخصوص که دست اندرکاران اعلام نموده اند که بند اول پیشنهادی
در اوایل تابستان، آماده بوده و بارها از هیات مدیره و
نمایندههای آنها تقاضا شده بود که جلسات را از آن به بعد،
برای اعضا باز کنند و یا لااقل گزارش جلسات را، به اعضا ارائه
دهند که این هم مورد موافقت قرار نگرفت.
نمیدانم استفاده از واژه آیین نامه به جای اساسنامه را
یک خطا و بی توجهی تلقی کنم و یا اینکه آنرا نمایانگر نگرش
هییت مدیره به این نهاد و اساسنامه و همچنین مجمع عمومی و
انتخابات بدانم. که اگر غیر از این بود، این نهاد چنین مدیریت
نمیشد. اساسنامه اش یکسال پشت درب های بسته، توسط افرادی که
نمیدانیم کیستند، زیرو رو نمیشد و مجمع عمومی و انتخاباتش هم
اینچنین، دست به دست نمیگردید.
با در نظر گرفتن بازدهی کنگره، نتیجه ای که می توان گرفت، این
است که سرچشمه همه مشکلات این نهاد، بی کفایتی و یا عدم تجربه
و شناخت است که هر دو، لازم و ملزوم یکدیگرند.
و بالاخره نمیدانم که اعضای بی تفاوت را مقصر بدانم و یا
فرهنگی که نشان از گذشته ای است که به نظر نمیاید یک نسل برای
تغییر و تحول آن کافی باشد. حتی اگر نسل جدید در جامعه ای آزاد
و دموکراتیکی همچون کانادا پرورش یافته و تحصیلات خود را در
درجات بالا در چنین جوامعی به پایان رسانده باشد.

تبعیض
و تعرض آشکار - ویدئو
متاسفانه هییت مدیره با تماس
با یوتوب مانع پخش این ویدئو شد.
یک از وظایف کنگره مقابله با تعرض به حقوق ایرانیان در کانادا
میباشد.
متاسفانه این وظیفه به عهده کسانی گذارده شده است که بیشتر از
بیگانگان
به حقوق ما، آنهم در جهت منافع جمهوری اسلامی تعرض میکنند.
قایل صوتی سخنان کیهان رضوی
|